چرا ضعف نظام حکمرانی دانش میتواند مانع از مشارکت زنان در عرصه ترویج علم گردد؟
ضعف نظام حکمرانی دانش، به معنای نقص در ساختارها، سیاستها و فرایندهای مربوط به مدیریت و سازماندهی علم و فناوری است. این ضعف میتواند عوامل متعددی را شامل شود که به طور مستقیم بر توانمندی و حضور زنان در عرصه ترویج علم تأثیر میگذارد.
اولاً، نهادهای حکمرانی که مسئولیتهای اصلی را در حوزه علم و فناوری بر عهده دارند، به طور معمول دارای رویکردهای مردسالارانه هستند که فضای عدم تساوی را در عرصههای علمی و پژوهشی رقم میزند. این موضوع میتواند منجر به محدودیتهایی برای زنان در دسترسی به فرصتهای آموزشی و شغلی لازم برای فعالیت در حوزه ترویج علم شود.
ثانیاً، نبود سیاستهای مناسب برای حمایت از زنان در علم و فناوری ــ نظیر برنامههای آموزشی ویژه یا تسهیلات شغلی ــ باعث میشود که زنان نتوانند به طور مؤثری در این حوزهها حضور یابند. به عبارت دیگر، عدم وجود زیرساختهای حمایتی و مشوقها، مانع از جذب و نگهداشتن استعدادهای زنانه در عرصههای علمی میشود.
ثالثاً، فرهنگی که در نظام حکمرانی حاکم است، ممکن است دیدگاههای منفی نسبت به توانمندیهای زنان ایجاد کند. عواملی نظیر تبعیضهای اجتماعی و عدم پذیرش نقشهای جدید زنان به عنوان ترویجدهندگان علم، مانع از ظهور و پیشرفت آنان در این زمینه خواهد شد.
در نهایت، ضعف نظام حکمرانی دانش میتواند بر روی جلب سرمایهگذاریها و مشارکتهای بینالمللی که برای پیشبرد علم و فناوری نیاز است، تأثیر منفی بگذارد. این موضوع نیز به نوبه خود بر فرصتهای ترویج علم برای زنان تأثیر میگذارد.
با توجه به این عوامل، ضرورت دارد که یک نظام حکمرانی دانش قوی و جامع ایجاد شود که به ترویج برابری جنسیتی در علم و فناوری و حمایت از زنان در این عرصه بپردازد.