حرکت به سوی خدماتمحوری یا جهاد در میدان؟ روایت فراموششده جهادگران!
در تاریخ اخیر کشورمان، تحولات بسیاری رخ داده است که در پی آن، تلاشهای زیادی برای ارتقاء کیفیت زندگی مردم و خدماترسانی به آنان صورت گرفته است. با این حال، در کنار این تلاشها، هنوز یاد و خاطره جهادگران و فعالیتهای جهادگران در عرصههای مختلف فراموش نشده و باید به آنها توجه ویژهای شود. این یادآوری نهتنها برای گرامیداشت زحمات این افراد است، بلکه نقطه عطفی در معنا و مفهوم خدماتمحوری در کشور معرفی میکند.
جهادگران در زمان جنگ تحمیلی و پس از آن، با انگیزهای حقیقتاً ارزشمند، در زمینههای مختلف از جمله سازندگی، بهداشت و آموزش، خدمات قابلتوجهی را به مردم ارائه دادند. کسانی که نه به خاطر نام و نان بلکه به خاطر عشق به میهن و مردم، در عرصههای مختلف جلوی مشکلات ایستادند و به ما نشان دادند که جهاد تنها مختص به میدان جنگ نیست، بلکه در عرصه خدمات نیز میتوان جهاد کرد.
جهاد سازندگی، که در سالهای بعد از انقلاب اسلامی تأسیس شد، یکی از نمادهای بارز این حرکت مردمی و خودجوش است. این نهاد با هدف حل مشکلات روستاییان و توسعه مناطق محروم تشکیل شد و در این راستا، شاهد زحمات جهادگران بسیاری بودیم که به خاطر اعتقاد راسخشان، مختارانه به میدان آمدند. این افراد زمان و تلاش خود را صرف برداشتن گامهایی مؤثر برای بهبود معیشت مردم، ساخت و ساز مدارس و بیمارستانها، و توسعه کشاورزی و صنعتهای کوچک کردند.
امروز با گذشت سالها از آن دوران، در شرایطی به سر میبریم که برخی از نهادهای عمومی و دولتی بهطور جدی به سمت خدمترسانی به مردم میپردازند. این حرکت، که تحت عنوان خدماتمحوری بیان میشود، به ظاهر تجلیگر نیازی منطقی به توسعه و ارتقاء خدمات به اقشار مختلف جامعه است. اما حقیقت این است که در این روند، گاهی یاد فراموششده جهادگران به دست فراموشی سپرده میشود. پرسش اصلی اینجاست که آیا خدماتمحوری که در حال حاضر در برخی از نهادهای کشور دنبال میشود، میتواند بهعنوان یک جهاد تلقی شود یا اینکه این مفهوم به تدریج در حال کمرنگ شدن است؟
جهادگران تاریخساز، همواره در تلاش بودند تا از امکانات موجود به بهترین نحو استفاده کنند و به اصطلاح کار جهادی را به منصه ظهور برسانند. آنها بدون انتظار پاداشی، تنها بهخاطر عشق و اعتقاد به وطن به صحنه میآمدند و آنها را باید بهعنوان الگوی خدماتمحوری واقعی مورد توجه قرار داد. امروز، وظیفهٔ ماست که نهتنها در عرصه خدماتمحوری بلکه در تمامی حوزهها، تجلی واقعی روح جهاد را زنده نگهداریم.
نکته حائز اهمیت این است که در این عرصه نیاز به همکاری و همفکری بین نهادها وجود دارد. برای مثال، نهادهایی نظیر وزارتخانههای مختلف، شهرداریها و سازمانهای مردمنهاد باید با همدیگر همگام شده و بهطور مشترک به حل مسایل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی بپردازند. در این روند، گامهای کوچک میتواند منجر به موفقیتهای بزرگ شود و خدماترسانی شایستهتری به مردم ارائه گردد.
یادآوری میشود که دستاوردهای جهادگران نباید در ورای موفقیتها و برنامههای خدماتمحوری پنهان بماند. در واقع، ما باید به جهادگران بهعنوان نمادهایی از خدماتمحوری نگاه کنیم، افرادی که با کار سخت و فداکاری خود توانستهاند نه تنها تغییرات بنیادینی در زندگی مردم ایجاد کنند، بلکه مسیر جهاد را برای نسلهای آینده هموار سازند.
بنابراین، با توجه به تاریخ پر افتخار جهادگران و فعالیتهای آنها، شایسته است که حرکتی فراگیر در جهت ادغام ارزشها و آموزههای جهاد با فعالیتهای فعلی خدماتمحوری در کشور ایجاد شده و همگان به یاد داشته باشند که جهاد تنها در میدان جنگ محدود نمیشود، بلکه در هر صحنهای که نیاز به شور و اصلاح باشد، قابلاجراست. با این رویکرد، آیندهای روشن و پر از امید برای جامعه ایران رقم خواهد خورد.