وداع با مدارس سنگی: پایان عصر ناامنی در آموزش کشور
در سالهای اخیر، یکی از مهمترین چالشهایی که آموزش و پرورش در بسیاری از نقاط کشور با آن مواجه بوده، ناامنی در مدارس و عدم دسترسی به فضاهای آموزشی مناسب بوده است. یکی از ابعاد این ناامنی، شرایط نامناسب فیزیکی مدارس و به ویژه وجود آنچه که تحت عنوان “مدارس سنگی” شناخته میشود، میباشد. این مدارس با ساختارهای غیرمناسب و ناایمن، به ویژه در مناطق زلزلهخیز ایران، نگرانیهای جدی را برای والدین و مسؤولان آموزشی ایجاد کردهاند.
موضوع ناامنی در مدارس به ویژه در مناطق روستایی و کمبرخوردار، به یکی از دغدغههای اصلی آموزش و پرورش تبدیل شده است. بنا بر آمارهای رسمی، در سال 1401، بیش از ۵۰ درصد از مدارس کشور همچنان با ساختارهای فرسوده و خارج از استانداردهای روز دنیا فعالیت میکنند. این مسئله باعث بروز نگرانیهای جدی در خصوص سلامت و امنیت دانشآموزان میشود.
حال، در اقدامی قابل تقدیر، وزارت آموزش و پرورش با همکاری سایر نهادهای مربوطه، تصمیم به نوسازی و بازسازی مدارس فرسوده گرفته است. برنامهای که با عنوان “پروژه نوسازی و بهسازی مدارس” شناخته میشود، به منظور ارتقای کیفیت آموزشی و فراهم کردن محیطی امن و سالم برای تحصیل دانشآموزان در سراسر کشور در حال اجرایی شدن است. هدف این برنامه، به صفر رساندن تعداد مدارس با ساختار ناایمن تا سال 1405 است.
شایان ذکر است که نوسازی و بازسازی مدارس نه تنها به تأمین فضاهای امن کمک میکند، بلکه به بهبود کیفیت آموزشی نیز منجر میشود. با وجود فضاهای آموزشی مناسبتر، تمرکز و انگیزه دانشآموزان در فرآیند یادگیری افزایش مییابد. همچنین، این اقدام میتواند به بهبود روحیه معلمان و دیگر اعضای کادر آموزشی نیز کمک کند.
از جمله این پروژهها، میتوان به نوسازی مدارس در مناطق محروم اشاره کرد. به عنوان مثال، در استان سیستان و بلوچستان، که در گذشته با کمبود امکانات آموزشی و ناامنیهای ورزشی و اجتماعی مواجه بود، روند نوسازی مدارس شتاب گرفته است. به طور خاص، در شهرستانهای خاش و ایرانشهر، با همکاری نهادهای محلی، مدارس جدیدی ساخته شدهاند که نشاندهنده عزم جدی دولت در ارتقای سطح آموزش در این مناطق است.
علاوه بر این، در راستای کاهش اضطرابهای ناشی از بحران امنیتی، برنامههای مشاورهای برای دانشآموزان و والدین نیز طراحی شده است. این برنامهها کمک میکند تا خانوادهها با اطمینان خاطر بیشتری فرزندان خود را به مدارس بفرستند و از کیفیت آموزشی مناسب بهرهمند شوند.
از سویی دیگر، شروع این پروژههای نوسازی و بهسازی، نیازمند تأمین منابع مالی و همدلی نهادهای مختلف از جمله سازمانهای غیردولتی، خیرین و بخش خصوصی است. طبق گزارشهای اخیر، ستاد نوسازی مدارس، تا کنون موفق به جمعآوری بالغ بر ۲۰۰ میلیارد تومان از منابع مختلف برای این طرحها شده است که امید است این روند در سالهای آینده نیز ادامه یابد.
تأمین امنیت و حفظ سلامت دانشآموزان از جمله اولویتهای اصلی وزارت آموزش و پرورش است. با عملیاتی شدن پروژه نوسازی مدارس، انتظار میرود که شرایط مناسبتری برای آموزش نسل آینده فراهم شود. بهخصوص در مناطق محروم، این اقدام میتواند تحولی شگرف در فرآیند یادگیری و رشد اجتماعی بهوجود آورد.
در پایان، وداع با “مدارس سنگی” و حرکت به سمت فضایی امن و مناسب برای یادگیری، نشان دهنده اراده ملی در راستای تحقق حق آموزشی برای همه فرزندان این سرزمین است. با توجه به عزم جدی مسؤولان و همیاری جامعه، امید است که به زودی شاهد روزهایی بهتر برای آموزش و پرورش کشور باشیم.