مهرداد ضیایی، یکی از چهرههای برجسته تئاتر ایران، در گفتوگویی با رسانهها به بیان نظرات خود در خصوص وضعیت کنونی تئاتر کشور و چالشهای موجود در این حوزه پرداخت. وی در این گفتوگو تأکید کرد که تئاتر بهعنوان یک هنر خلاقانه و تأثیرگذار، نمیتواند به تنهایی تأمینکننده معیشت هنرمندان باشد و به یکی از نگرانیهای اصلی هنرمندان تبدیل شده است.
به گفته ضیایی، تئاتر بهعنوان یک هنر فاخر و با ارزش، از لحاظ مالی در وضعیت مناسبی قرار ندارد؛ بهگونهای که بسیاری از هنرمندان تئاتر مجبورند برای تأمین نیازهای زندگی خود به شغلهای دیگر روی آورند. وی تصریح کرد که تئاتر به یک تفریح و سرگرمی تبدیل شده، و در این میان، هنرمندان واقعی این عرصه، بسیاری از وقت و انرژی خود را صرف تلاش برای بقاء و تأمین معاش میکنند.
این هنرمند با انتقاد از رشد بیرویه جشنوارهها در سطح کشور، بر این موضوع تاکید کرد که جشنوارهها به عنوان یک فضای مناسبت برای معرفی آثار و هنرمندان به شمار میآیند، اما افزایش تعداد آنها بدون هدفگذاری و برنامهریزی دقیق میتواند به یک فرایند خنثی و حتی منفی تبدیل شود. ضیایی با اشاره به تداخلهای موجود در زمان برگزاری جشنوارهها و عدم حمایتهای لازم دولتی از آثار نمایشی، ابراز نگرانی کرد که این وضعیت ممکن است به عقبگرد حوزه تئاتر منجر شود.
او همچنین در سخنان خود به این نکته اشاره کرد که جشنوارهها بهجای آنکه به شناسایی و پرورش استعدادهای نوپا منجر شود، به فضاهایی برای رقابتهای بیمورد تبدیل شدهاند. در شرایطی که تئاتر یک هنر جمعی و فراگیر است، برخی جشنوارهها با تمرکز بر جنبههای تجاری و صرفاً نمایشی خود، خود را از اهداف اصلی خود که همانا ارتقای سطح کیفی هنر تئاتر و معرفی هنرمندان مستعد است، دور کردهاند.
مهرداد ضیایی اعتقاد دارد که برای دستیابی به آیندهای بهتر در عرصه تئاتر، لازم است که برنامهریزیهای بیشتری در زمینه حمایت از هنرمندان، برگزاری کارگاههای آموزشی و فراهمسازی امکانات مالی و فرهنگی صورت گیرد. او به این موضوع اشاره کرد که اگر نهادهای مرتبط به جای اجرای جشنوارههای مکرر و برنامههای کوتاهمدت، به پرورش و شناسایی هنرمندان نوپا پرداخته و فرصتهای واقعی برای رشد آنان فراهم آورند، امکان بهبود شرایط ارزشیابی و معرفی آثار نمایشی وجود خواهد داشت.
بهعلاوه، مهرداد ضیایی با اشاره به تأثیرات اجتماعی و فرهنگی تئاتر بر جامعه، بر اهمیت برگزاری جشنوارهها و نمایشهای تئاتری تأکید کرد و گفت: “باید به این نکته توجه داشت که تئاتر نه تنها یک شیوهی تفریحی است، بلکه میتواند به عنوان یک ابزار قوی در پیشبرد آگاهیهای اجتماعی و فرهنگی عمل کند.”
در نهایت، او خواستار یک همکاری مشترک بین هنرمندان و نهادهای دولتی و خصوصی برای بهبود فضای تئاتر در کشور شد و بیان کرد که تنها با همکاری و همافزایی میتوان به آیندهای روشنتر برای تئاتر ایران امیدوار بود. ضیایی امیدوار است که صدای هنرمندان و دغدغههای آنها شنیده شود و شرایط به گونهای تغییر کند که هنرمندان تئاتر بتوانند با آرامش و اطمینان بیشتری به فعالیتهای خود ادامه دهند و این هنر شگرف را با خیالی آسوده تداوم بخشند.