مفقود شدن تولهخرس قهوهای در پارک پردیسان؛ حقیقتی دردناک یا یک معما؟
در روزهای اخیر، خبر مفقود شدن تولهخرس قهوهای در پارک پردیسان تهران، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. این حادثه به قدری حیرتآور بوده که نمیتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. پارک پردیسان، با مساحتی بالغ بر ۶۰۰ هکتار و به عنوان یکی از بزرگترین و مهمترین پارکهای ملی ایران، در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۹۹، دو تولهخرس قهوهای به نامهای “رها” و “بامداد” به این پارک انتقال داده شدند.
با شروع فصل سرما، خبر مفقود شدن یکی از این تولهخرسها یعنی “رها” از طریق منابع خبری به گوش رسید. این تولهخرس که از بدو ورود به پارک، به دلیل شرایط نامساعد و زندگی در حصارهای مختلف، به عنوان یک حیوان نوزاد در معرض خطر بود، به طور ناگهانی ناپدید شد. مقامات پارک پردیسان اعلام کردهاند که روند جستوجو برای یافتن این موجود نازنین در حال حاضر ادامه دارد، اما از زمان مفقود شدن وی، خبری از “رها” یا نشانهای از او به دست نیامده است.
این واقعه، اگرچه در ابتدا به نظر میرسد که یک حادثه غیرمنتظره باشد، اما در کنار خود سوالات و نگرانیهای بسیاری را برای دوستداران حیاتوحش و حفظ تنوع زیستی به همراه داشته است. حیات وحش ایران با چالشهای جدی همچون شکار غیرمجاز، نابودی زیستگاهها و عوارض تغییرات اقلیمی مواجه است و مفقود شدن “رها” این نگرانیها را دوچندان کرده است.
با توجه به سبک زندگی خرسهای قهوهای، این احتمال وجود دارد که “رها” به دنبال غذا یا مکانی امن برای پناه گرفتن، به خارج از محدوده پارک رفته باشد. در تحقیقی که توسط دانشمندان و زیستشناسان در زمینه رفتار این گونه انجام شده، نشان داده میشود که خرسها میتوانند به مسافتهای بسیار دور سفر کنند تا منابع غذایی را پیدا کنند. این مساله به چالشی جدی در مدیریت حیات وحش در پارکهای ملی تبدیل میشود.
تکذیبها و شایعاتی نیز دربارهی وضعیت “رها” و امکان قاچاق وی به خارج از کشور مطرح شده است. برخی بر این باورند که میتواند فشارهای زیادی بر تیم مدیریت پارک وارد کند. کارشناسان زیستمحیطی حتی در نشستهای عمومی خود به این نکته اشاره کردند که در برخی از موارد، حیوانات وحشی به احتمال قوی با خطراتی همچون شکارچیان و قاچاقچیان مواجه میشوند و باید برای حفظ آنها تدابیر جدی اندیشیده شود.
در این میان، ستاد بحران محیط زیست اعلام کرده است که تیمی متشکل از کارشناسان حفاظت از محیط زیست و طبیعتدانان برای انجام جستوجو در مناطق اطراف پارک پردیسان تشکیل شده است. این تیم با استفاده از تجهیزات مدرن و بررسیهای مستمر تلاش میکند تا نشانهای از “رها” پیدا کند.
به تمامی ابعاد و زوایای این قضیه میتوان پرداخت. آیا “رها” تنها به دنبال یک غذای خوشمزه بوده یا اینکه واقعاً او در دامی گرفتار شده است؟ این سوالات ذهن بسیاری از علاقمندان به محیط زیست را مشغول کرده است. در حالی که جستوجوها ادامه دارد، آمار و ارقام مفقود شدن حیوانات در حیات وحش ایران نیز در حال افزایش است و این موضوع زنگ خطری برای تمامی فعالان در زمینهی حفاظت از حیاتوحش به شمار میآید.
در نهایت، مفقود شدن تولهخرس قهوهای “رها” در پارک پردیسان نه تنها یک معما بلکه یک هشدار جدی برای مسئولان و کنشگران محیط زیست است. شاید این حادثه تلنگری باشد تا توجه بیشتری به حفظ خرسها و محیط زیست طبیعی کشورمان شود. از آنجا که هر یک از این موجودات بخشی از اکوسیستم هستند و وجود آنها برای توازن طبیعت اهمیت ویژهای دارد، بیتوجهی به مشکلات آنها میتواند پیامدهای جبرانناپذیری به دنبال داشته باشد. امید است که با تلاشی مشترک، هر چه سریعتر اطلاعات جدیدی درباره سرنوشت “رها” به دست آمده و این معما حل شود.