جنجال در دانشگاه سوره: بزرگداشت کمالالدین شفیعی با حواشی و واکنشهای پرسر و صدا
در روزهای اخیر، دانشگاه سوره در تهران رویدادی را با هدف بزرگداشت کمالالدین شفیعی، یکی از شخصیتهای مطرح ادبی و سیاسی ایران، برگزار کرد که با حواشی و واکنشهای متعددی در فضای رسانهای کشور همراه شد. این برنامه که به همت انجمنهای ادبی و فرهنگی دانشگاه و با حضور جمعی از استادان، دانشجویان و برخی از شخصیتهای فرهنگی کشور برگزار شد، به نظر میرسید که بنا دارد تا زوایای مختلف شخصیت و فعالیتهای شفیعی را مورد بررسی قرار دهد.
کمالالدین شفیعی، متولد سال ۱۳۱۲ خورشیدی، همواره به عنوان یکی از چهرههای تأثیرگذار در عرصه ادبیات و سیاست ایران شناخته شده است. وی با آثار خود در حوزه شعر، داستاننویسی و نقد ادبی نظرات و دیدگاههای بسیاری را در این زمینهها مطرح کرده و توانسته است به عنوان یک مکتب ادبی خود را معرفی کند. با این حال، برگزاری بزرگداشت وی در دانشگاه سوره، به یک موضوع داغ در فضای فرهنگی و رسانهای تبدیل شد.
از جمله حواشی مهم این مراسم، اعتراضات تعدادی از دانشجویان و فعالان فرهنگی بود که معتقد بودند بزرگداشت یک شخصیت سیاسی و ادبی نظیر شفیعی باید با نقد و بررسی جامعتری همراه باشد. این گروه در حالیکه شعارهای خود را برای ابراز نارضایتی از نحوه برگزاری این مراسم سر میدادند، خواستار توجه بیشتر به آثار و نظرات انتقادی شفیعی در دورههای مختلف تاریخی بودند. آنان بر این باور بودند که این بزرگداشت باید نه تنها جشنوارهای برای افتخار به گذشته، بلکه فرصتی برای تحلیل عمیقتر تاریخ و فرهنگ کشورمان باشد.
در سمت دیگر، برخی از استادان و مدعوین که در این مراسم حضور داشتند، به شدت از اعتراضات صورت گرفته انتقاد کردند. آنها بر این عقیده بودند که بزرگداشت شخصیتهای فرهنگی باید به همبستگی و گفتوگوی فرهنگی منجر شود و ایجاد حاشیههای منفی تنها منجر به تفرقه در جامعه فرهنگی خواهد شد. از سوی دیگر، برخی از اعضای هیئت علمی دانشگاه سوره نیز اذعان داشتند که باید به نظرات و انتقادات دانشجویان احترام گذاشت و از آن به عنوان فرصتی برای گفتوگو و تبادلنظر استفاده کرد.
واکنشها از سوی مردم و کاربران فضای مجازی نیز بسیار زیاد بود. برخی از کاربران شبکههای اجتماعی، نسبت به محتوای مراسم و سخنرانیها انتقاد کرده و معتقد بودند که این مراسم به شکل نوستالژیک و بدون پرداختن به نکات کلیدی و داغ ادبیات معاصر ایران برگزار شده است. در عین حال، عدهای نیز از برگزاری چنین مراسمهایی به عنوان فرصتی برای احیای فرهنگ و ارج نهادن به شخصیتهای برجسته ادبی یاد کردند و بر این نظر بودند که باید از تجربیات شخصیتهایی چون شفیعی بهرهبرداری کرد تا نسل جوان با تاریخ ادبیات خود آشنا شود.
بزرگداشت کمالالدین شفیعی همچنین به یک محور بحث میان شخصیتهای فرهنگی تبدیل شد. در حالیکه بعضی بر این باور بودند که چنین بزرگداشتهایی میتواند موجب تقویت هویت فرهنگی و ادبی ایران شود، دیگرانی نیز نگرانی خود را از این بابت ابراز داشتند که آیا اینگونه مراسمها به جای ترویج اندیشههای منتقدانه، به ترویج یکسویهنگری منجر نخواهد شد.
در پایان این بزرگداشت، تلاشهایی برای برقراری یک دیالوگ میان طرفین درگیر در این حواشی انجام شد. برخی از اساتید دانشگاه سوره اذعان داشتند که این حوادث میتواند فرصتی باشد تا به ایجاد فضایی باز و گفتوگو محور در دانشگاهها توجه بیشتری شود. به هر ترتیب، جنجال در دانشگاه سوره نشاندهنده اهمیت بکارگیری روایتها و نقدهای مختلف در تاریخ ادبیات ماست و امیدواریم اینگونه بزرگداشتها بتوانند نه تنها به ارزیابی بیطرفانه تاریخ ادبی کشور کمک کنند، بلکه بستری برای توسعه گفتوگوهای سازنده در فضای فرهنگی جامعه ایران باشند.