عملکرد بنیاد شهید در تحقق تعهدات شغلی: آیا وعدهها محقق شد؟
بنیاد شهید و امور ایثارگران، بهعنوان نهاد متولی حمایت از خانوادههای شهدا و ایثارگران، همواره تلاش کرده است تا با ارائه خدمات مختلف، به ویژه در حوزه اشتغال و معیشت، به نیازهای این قشر پرداخته و تعهدات خود را در این زمینه به انجام برساند. با توجه به اهمیت ویژهای که اشتغال برای این عزیزان دارد، بررسی عملکرد بنیاد شهید در تحقق وعدههای شغلی از موضوعات حائز اهمیت است.
بنیاد شهید با هدف ارتقاء سطح زندگی و معیشت خانوادههای شهداء و ایثارگران، همواره برنامههای مختلفی را در راستای ایجاد و توسعه فرصتهای شغلی طراحی و به مرحله اجرا درآورده است. در این راستا، ایجاد تسهیلات ویژه برای اشتغالزایی، برگزاری دورههای آموزشی و مهارتی، و همچنین ایجاد ارتباط میان کارفرمایان و ایثارگران از جمله اقداماتی است که این بنیاد به آنها پرداخته است. اما آیا تمامی این وعدهها محقق شدهاند؟
از سال 1390 به بعد، وعدههای متعددی در رابطه با ایجاد شغل برای خانوادههای شهدا و ایثارگران ارائه شده است. طبق آمارهای موجود، بنیاد شهید در سالهای اخیر توانسته است حدود 25 هزار فرصت شغلی برای ایثارگران ایجاد کند. این در حالی است که با توجه به آمار بالای بیکاری در کشور و نیاز شدید خانوادههای ایثارگران به اشتغال، این رقم به نظر نمیرسد که کافی باشد. بسیاری از خانوادهها همچنان با مشکلات اقتصادی و عدم تأمین معیشت مواجه هستند.
برخی از خانوادههای شاغل در بنیاد شهید، بهویژه آنهایی که از برنامههای اشتغالزایی استفاده کردهاند، از روند کار و همچنین بازخورد بنیاد راضی هستند. آنها اشاره میکنند که برنامههای آموزشی برگزار شده، به آنها کمک کرده تا مهارتهای جدیدی را کسب کنند و بتوانند بهراحتی در بازار کار حضور پیدا کنند. اما در عین حال، برخی دیگر از افراد از عدم تطابق مهارتهای آموخته شده با نیازهای واقعی بازار کار گلایه دارند و این موضوع بهعنوان یک چالش جدی در تحقق وعدهها بهشمار میرود.
از دیگر اقدامات بنیاد شهید میتوان به اعطای تسهیلات قرضالحسنه برای راهاندازی کسبوکارهای کوچک اشاره کرد. این تسهیلات با هدف حمایت از کارآفرینی در خانوادههای شهدا و ایثارگران طراحی شده و تا حدودی توانسته است برخی از مشکلات معیشتی را کاهش دهد. با این حال، آمارهای مربوط به میزان موفقیت این کسبوکارها و تأثیر آنها بر بهبود وضعیت اقتصادی خانوادهها، گویای واقعیتی دیگر است.
برخی از تحلیلگران اجتماعی بر این باورند که بنیاد شهید به عنوان یک نهاد حاکمیتی، باید در ارائه خدمات و تسهیلات به ایثارگران دقت بیشتری داشته باشد و برنامههای خود را مطابق با نیازهای واقعی این جامعه طراحی کند. همچنین، نظارت بر روند اجرای این برنامهها و دریافت بازخورد از افرادی که از این تسهیلات بهرهمند میشوند، از اهمیت ویژهای برخوردار است. بدین ترتیب، بنیاد میتواند نقاط ضعف خود را شناسایی کرده و از آنها برای بهبود کیفیت خدمات خود بهرهبرداری کند.
بهنظر میرسد که شفافیت در ارائه اطلاعات و آمار مرتبط با اشتغال ایثارگران و خانوادههای شهدا نیز میتواند به افزایش اطمینانسازی در این حوزه کمک کند. با ایجاد سامانهای که امکان پیگیری عملکرد بنیاد را برای عموم میسر سازد، میتوان سطح همکاری و تعامل مطلوبتری میان بنیادشهید و جامعه ایثارگری ایجاد کرد.
در نهایت، بهنظر میرسد که بنیاد شهید و امور ایثارگران هنوز مسیر طولانی برای دستیابی به تمامی اهداف خود در زمینه اشتغال ایثارگران دارد. هرچند که این بنیاد اقداماتی را در راستای تحقق وعدههای خود انجام داده است، اما نیازهای واقعی خانوادههای شهدا و ایثارگران فراتر از آنچه که امروز اجرا شده است، میباشد. بنابراین، توجه به نیازهای این قشر خاص و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار باید در اولویت برنامههای آینده بنیاد شهید قرار گیرد.