«وعده‌ها بر باد رفتند! دانشجویان در زخم‌های نادیده و سایه وحشت فریاد می‌زنند، اما هیچ‌کس صدایشان را نمی‌شنود!»

«وعده‌ها بر باد رفتند! دانشجویان در زخم‌های نادیده و سایه وحشت فریاد می‌زنند، اما هیچ‌کس صدایشان را نمی‌شنود!»

«وعده‌ها به فراموشی سپرده شدند! دانشجویان در دل زخم‌های ناگفته و زیر سایه‌ی ترس فریاد می‌زنند، اما صدای ناله‌هایشان به گوشِ هیچ‌کس نمی‌رسد!»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *